سرانجام جشنوارهی شعر فجر با همهی کمی و کاستیهایش در بوشهر برگزار شد، اما برگزاری جشنواره در حالی بود که بسیاری از شاعران مطرح کشور و بوشهر در این جشنواره حضور نداشتند. پس از انتخابات تاکنون جشنوارههای فرهنگی متعددی از سوی سازمانهای متولی فرهنگ در کشور برگزار شده که با عدم استقبال بسیاری از شاعران و هنرمندان مواجه گردیده و به صورتی میتوان نام جشنوارههای دولتی یا منتسب به دولت را به آنها داد. افتتاحیه جشنواره شعر فجر در بوشهر نیز از این قاعده مستثنی نبود و شاعران بوشهری بدون هماهنگی سازمانی و به صورت خودجوش با عدم حضور خود، جشنواره را تحریم کردند؛ برای مثال چهرههای شاخص ادبیات بوشهر که در این مراسم حضور نداشتند عبارت بودند از: ایرج شمسیزاده، فرج کمالی، امید غضنفر، جلال خسروی، رضا معتمد، اسکندر احمدنیا، مینا درعلی، طاهره غمخوار، محمدحسن آرشنیا، مجید اجرایی، احسان احمدزاده، محمد غلامی، حمید آبآذر، مرتضی زندپور، مهری کرمی، سیامک برازجانی، زری شاهحسینی، احمد جمعهپور، مصطفی غضنفری، تارا حیدری، فاطمه زندهبودی و …البته برحی شاعران بوشهر نیز در این مراسم حضور داشتند که میتوان از: علی هوشمند (دبیر جشنواره)، عبداله رئیسی، حسین دارند، زینب عوضپور، حسین آذربان، علیرضا عمرانی، صالح دروند، مریم ترنج، زهرا رضایی طرهانی اشاره کرد. چند تن از هنرمندان بوشهری از جمله رمضان امیری، محمد لطفی، علی قربانی و … نیز که در اکثر جشنوارهها حضور دارند در این مراسم نیز اعلام حضور کردند.
در ادامه گزارشهای نصیر بوشهر اینبار به سراغ تعدادی از شاعران بوشهری که در این مراسم حضور نداشتند رفته و سئوالاتی را در خصوص برگزاری جشنواره شعر فجر در بوشهر، علت عدم حضور آنها در این جشنواره، ارزیابیشان در خصوص علت کنارهگیری شاعران مطرح از حضور در جشنواره و نتیجه عدم حضور شاعران در این مراسم را جویا شدیم. گفتنیست تعدادی از مصاحبه شوندگان به صورت کلی به موضوع پرداخته و پاسخ سولات را در قالب یادداشتی ارائه کردهاند.
ماحصل گفتوگوهای نصیر بوشهر با جمعی از شاعران بنام استان را در پی می خوانید:
1. نظر شما راجع به برگزاری مراسم افتتاحیه چهارمین جشنواره بینالمللی شعر فجر در بوشهر چیست؟
2. دلیل عدم حضور شما در این جشنواره چه بوده است؟
3. به نظر شما دلیل عدم حضور دسته جمعی شاعران بوشهری چه بوده است؟
4. ارزیابی شما از کنارهگیری شاعران مطرح کشوری از جمله «ساعد باقری»، «سهیل محمودی» و «عبدالجبار کاکایی» از حضور و داوری در این جشنواره چیست؟
5. نتیجهی این جشنواره را چگونه ارزیابی میکنید؟
* * *
1. هر برنامهی ادبی ـ هنری که برگزار می شود، زمانی ارزشمند است که بتواند تأثیر مثبتی در آن محیط داشته باشد و این امر زمانی ممکن است که بتواند بزرگان آن رشته را زیر یک سقف جمع کند و نتیجه بدهد حال آنکه جشنوارهی بینالمللی شعر فجر تحت تأثیر مسایل جاری مملکت قرار گرفت و نه تنها نتوانست این کار را انجام دهد بلکه میان طرفداران شعر فجر هم شکاف انداخت تا جایی که چندتن از افرادی که همیشه رویشان حساب میکردند هم از داوری سر باز زدند.
2. خوشبختانه در این جشنواره دعوت نبودم فقط یک روز پیامکی به دستم رسید که از من میخواست در جشنواره شرکت کنم و معلوم نبود از طرف کیست. لابد دعوتکنندگان میدانستند اگر دعوت میشدم، نمیرفتم.
3. من در جریان تصمیم جمعی شاعران نیستم، فکر میکنم هرکدام به صورت فردی، جشنواره را تحریم کرده باشند. هرکس هم میتواند دلایل خودش را داشته باشد البته وقتی شعر، دولتی و وزارتخانهای شد اهداف آن هم دولتی میشود، حال آنکه ادبیات خلاق، در اعماق میروید و از هرم قدرت سفارش نمیپذیرد همچنین مسایل جاری در کشورمان، نحوهی برخورد با اهل قلم، تعطیلی نشریات، وجود ممیزی، نارضایتی شاعران و نویسندگان و روزنامهنگاران از عملکرد مسئولین هنری و ادبی استان و …باعث میشود که از چنین برنامههایی استقبال نشود.
4. نه تنها در این جشنواره بلکه در جشنوارههای دیگر هم، افرادی کنار کشیدند از جمله جشنوارههای فیلم فجر و هرکس هم برای خودش دلایلی دارد. شاید خیلیها نخواهند یا نتوانند دلایل را بیان کنند اما به هر صورت افرادی مثل باقری، محمودی و کاکایی که معمولاً در چنین جاهایی، حضوری پررنگ دارند، نبودشان سئوالاتی را به وجود میآورد که احتمالاً بتوان در پاسخ سئوال اول، جواب آنها را هم یافت.
5. کسی که تحریم میکند، با سکوت فریاد میزند و تحریم فریاد اعتراض است و صداها در گوش زمانه منعکس میشود. | 
تجسم آن روز